Zakres usług pomocy prawnej Kancelarii w zakresie prawa kanonicznego

„Nieznajomość prawa szkodzi”

Niniejsza strona jest skierowana dla osób, chcących uzyskać profesjonalną pomoc prawną w zakresie postępowania o stwierdzanie nieważności małżeństwa kanonicznego, popularnie nazywanego „rozwodem kościelnym”.

Proces o stwierdzanie nieważnośći małżeństwa kanonicznego mimo tego, że dotyczy rzeczywistości religijnej, jest realnym procesem sądowym, w którym strony chcąc dowieść swojej racji, muszą mieć wiedzę, jakie fakty w sprawie są najbardziej istotne, i jak należy je udowodnić.

W ramach pomocy prawnej możemy pomóc Państwu w następujących czynnościach:

– wstępne skonsultowanie sprawy czy istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności małżeństwa kościelnego, ustalenie najmocniejszych do udowodnienia tytułów – przyczyn nieważność, ustalenie właściwego sądu kościelnego

– sporządzenie pisma skargi ( pozwu ) na rzecz strony powodowej do sądu kościelnego zaskarżającej ważność małżeństwa, zawierającej obszerną argumentację na rzecz nieważności, oraz zgłaszającą od razu dowody mające poprzeć nieważność

– sporządzenie pisma odpowiedzi na skargę powodową na rzecz strony pozwanej mogącego zawierać poparcie skargi powodowej ( jeśli strona pozwana popiera nieważność małżeństwa ) lub zawierającą stanowisko przeciwne

– redagowanie pism wniosków zgłaszających przeprowadzanie dowodu w sprawie

– sporządzenie pisma po publikacji akt zawierającego podsumowanie wszystkich faktów i dowodów w sprawie jakie zostały przedstawione w procesie i świadczą na rzecz nieważności

– sporządzanie pisma zawierającego kontrargumenty na uwagi obrońcy węzła, który w każdym procesie o nieważność z urzędu przedstawia sędziom przed wyrokiem wszystkie dowody i fakty za ważnością małżeństwa

– udzielanie porad prawnych z zakresu prawa kanonicznego na każdym etapie procesu o nieważność małżeństwa

– udzielanie porad prawnych lub redagowanie pism z innych dziedzin prawa w związku z procesem o nieważność np.: spraw dotyczących polskiego prawa rodzinnego ( np. alimentów ) lub cywilnego ( np.: podziału majątku, spadku )

– kompleksowa reprezentacja klienta w charakterze adwokata lub pełnomocnika przed sądem kościelnym, podejmowanie czynności na rzecz klienta w procesie o nieważność małżeństwa kościelnego, od początku do końca procesu o nieważność

– doradztwo prawne w zakresie zniesienia klauzuli zakazującej zwarcia małżeństwa kościelnego, zawartej w wyroku stwierdzającym nieważność małżeństwa

– sporządzanie apelacji do sądu kościelnego II instancji

– sporządzanie pisma w procedurze apelacyjnej o wyznaczanie przez Sygnaturę Apostolską sądu III instancji na terenie Polski

– skonsultowanie sprawy o nieważność, udzielanie porad prawnych w procesach o nieważność w języku angielskim; sporządzanie skargi powodowej oraz innych pism ma każdym etapie procesu do sądów kościelnych w których postępowanie przebiega w języku angielskim

– pomoc w zakresie uzyskania dyspens do zawarcia małżeństwa kościelnego z niekatolikiem

– pomoc w zakresie innych spraw dotyczących prawa kanonicznego, wyznaniowego

KONTAKT BEZPOŚREDNIO DO PRAWNIKA ZAJMUJĄCEGO SIĘ REPREZENTACJĄ STRON W PROCESACH O NIEWAŻNOŚĆ MAŁŻEŃSTWA

DOMINIK ORZEŁ

kontakt: tel: + 48 792 991 106

e- mail: dominik.orzel100@gmail.com

Dominik Orzeł jest specjalistycznie wykształcony w zakresie prawa kanonicznego. Ukończył prawo polskie oraz prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 8 lat stale udziela porad prawnych, sporządza pisma procesowe, oraz reprezentuje strony powodowe, jak również pozwane przed sądami kościelnymi. Specjalizacje się w procesach o nieważność małżeństwa kanonicznego z tytułu – kan. 1095 n. 3 niezdolności psychicznej do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich. Oprócz tego prawnik posiada kilkuletnie doświadczenie w innych obszarach prawa. Udzielał pomocy prawnej w sprawach z zakresu prawa cywilnego, handlowego, rodzinnego ubezpieczeniowego, nieruchomości. Posługuje się biegle językiem angielskim.

Zapewniamy kompleksową pomoc prawną

Oprócz pomocy z zakresu prawa kanonicznego Kancelaria Adwokat Piotr Stączek może zapewnić Państwu kompleksową pomoc prawną z zakresie każdej dziedziny prawa. Kancelaria posiada bardzo bogate doświadczenie. Istniej od 2003 r. Tworzą ją doświadczani prawnicy, specjalizujący się w różnych dziedzinach prawa. Celem Kancelarii jest świadczenie pomocy prawnej na najwyższym poziomie. Więcej informacji http://staczek.com/

Czy trzeba odpowiadać na skargę o nieważność małżeństwa kościelnego?

Proces o stwierdzanie nieważności małżeństwa kanonicznego, niepoprawnie nazywany procesem o rozwód kościelny rozpoczyna się od złożenia przez stronę powodową skargi powodowej.

Zgodnie z kan. 1676 § 1 kodeksu prawa kanonicznego, przewodniczący sądu kościelnego, po wpływie skargi o nieważność małżeństwa kanonicznego do sądu, jeżeli uważa, że posiada ona jakieś podstawy, winien ją przyjąć, a następnie nakazać przesłanie jej do strony pozwanej, która będzie miała termin piętnastu dni na wyrażenie swojego stanowiska odnośnie do żądania strony powodowej.

Ten moment w procesie bardzo często dla stron, które są pozwane jest pewnym zaskoczeniem. Wynika to z tego, że strona pozwana nie była wcześniej informowana przez stronę powodową o tym, że dojdzie do tego typu postępowania. Poza tym procedura procesów kanoniczych jest czymś zupełnie innym niż procedura cywila. Wiedza na ten temat nie jest powszechna. W skardze powodowej mogą być zawarte stwierdzania, że strona powodowa zarzuca pozwanej np.: niezdolność psychiczną do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, lub symulację zgody małżeńskiej lub wykluczenie nierozerwalności małżeństwa. Oczywiście osoba, która nie jest biegła w prawie kanonicznym, może nie rozumieć zwrotów prawniczych, jakie są użyte w skardze lub je błędnie interpretować. Stąd naturalne jest, że strona pozwana będzie zadawać sobie pytanie, czy musi w ogóle na te pismo odpowiadać?

Odpowiedź jest taka – nie musi. Jednakże, jeśli proces o nieważność nie jest stronie pozwanej czymś obojętnym, to jak najbardziej powinna na skargę odpowiedzieć, i przedstawić sądowi kościelnemu swoje stanowisko w tej sprawie. Zlekceważenie procesu o nieważność może skutkować tym, że w procesie zapadnie wyrok, który dla strony pozwanej może być krzywdzący, niesprawiedliwy np.: orzeczenie będzie stanowić, że małżeństwo jest nieważne z przyczyn leżących tylko po stronie pozwanej, mimo że obiektywna prawda o małżeństwie może być zupełnie inna. Jeśli jednak strona pozwana nie podejmie żadnych działań, nie odpisze nic nic do sądu kościelnego, w aktach procesu nie znajdą się żadne fakty na jej obronę.

Odpowiedź na skargę do sądu biskupiego jest jedenym z najważniejszych momentów w procesie dla strony pozwanej. Jest to moment, w którym strona pozwana może nie tylko odnieść się do zarzutów drugiej strony, ale może też wskazać sądowi kościelnemu, że nieważność zachodzi po stronie przeciwnej, czyli tej, która wniosła skargę o nieważność. Strona pozwana również w piśmie odpowiadającym na skargę powinna wskazać fakty dowodzące jej interesu prawnego i stanowiska w sprawie. Niestety moment ten zostaje często przez strony pozwane zaniedbany. Wynika to z nieznajomości prawa kanonicznego. Nawet jeśli strona pozwana zdecyduje się odpowiedzieć na skargę samodzielnie, to brak wiedzy dotyczący dowodzenia nieważności w kanonicznych procesach małżeńskich, już na wstępie może pozbawić stronę pozwaną skutecznej i przemyślanej obrony, oraz sprawić, że strona pozwana będzie błędnie rozumiała znaczenie pewnych faktów i okoliczności, jakie wytypują w sprawie.

Jak wygląda ustrój Państwa Miasta Watykan?

apelacjaIstnienie Państwa Miasta Watykan jest ściśle związane z Kościołem katolickim i jego centralnymi organami nazywanymi Stolicą Apostolską. Państwo Miasto Watykan i Stolica Apostolska są odrębnymi podmiotami prawa międzynarodowego, które łączu osoba Papieża. Kościół katolicki  jest przede wszystkim wspólnotą wyznaniową realizującą misję zbawczą. Państwo Miasto Watykan jest natomiast podmiotem prawnym spełniającym wymogi prawne państwa, które istnieje w celach instytucjonalnych, jako środek zabezpieczenia rzeczywistej i widzialnej niezależności Papieża w pełnieniu jego misji w świecie. W rzeczywistości jednak unia między Kościołem katolickim i Państwem Miastem Watykan jest tak silna, że oba podmioty są powszechnie uznawane za jeden.

Istnienie najmniejszego państwa na świecie, a jednocześnie zupełnie wyjątkowego w skali światowej, ponieważ jego obywatelami są przede wszystkim osoby duchowne, reguluje konstytucja z 26 listopada 2000 roku. Państwo Miasto Watykan jest monarchią, państwem wyznaniowym. Na jego czele stoi Papież – Najwyższy Kapłan, posiadający pełnie władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. W praktyce jednak w Jego imieniu władzę sprawują określone instytucje.

Władzę ustawodawczą nad Państwem Miastem Watykan sprawuje Komisja dla Państwa Miasta Watykan, złożona z Kardynała Przewodniczącego i innych kardynałów, mianowanych przez Papieża na pięć lat. Komisja korzystając z pomocy ekspertów przygotowuje projekty ustaw. Władza wykonawcza jest natomiast sprawowana przez Przewodniczącego Komisji, którego wspierają Sekretarz Generalny i Zastępca Sekretarza Generalnego. Kluczową instytucją w zakresie władzy wykonawczej w Państwie Mieście Watykan jest Gubernatorat Państwa Miasta, na którego czele stoi Przewodniczący Komisji. Gubernatorat jest instytucją przez którą dokonuje się faktyczny zarząd nad Państwem Miastem Watykan.

W zakres Gubernatoratu wchodzą instytucje administracyjne, sądowe lub śledcze, jaki i wiele słynnych instytucji w Watykanie takich jak Tajne Archiwum Watykańskie, L’Osservatore Romano, Radio Watykańskie, Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. W zakres Gubernatoratu wchodzi też Żandarmeria, która jest służbą śledczą odpowiedzialną za bezpieczeństwo i ochronę na terenie Watykanu.

Zarządzanie relacjami Państwa Miasta Watykan z innymi państwami należy do zadań Papieża, wykonującego te obowiązki za pomocą Sekretariatu Stanu, który jest dykasterią Kurii Rzymskiej, a nie instytucją Gubernatoratu Państwa Miasta Watykan.

Źródła:

www.vaticanstate.va

Jak powrócić do Kościoła katolickiego po dokonaniu apostazji?

apostazjaApostazja jest formalnym wystąpieniem z Kościoła. Jej skutkiem kanonicznym jest ekskomunika powodująca: niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów; zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu; zakaz wykonywania posług, urzędów i zadań w Kościele; zakaz przynależności do publicznych stowarzyszeń, ruchów i organizacji kościelnych; zakaz otrzymania pogrzebu katolickiego. W ostatnim czasie coraz więcej mówi się o możliwości dokonania apostazji. Wiedza na ten temat staje się coraz bardziej powszechna. Mało jest natomiast informacji o możliwości powrotu do Kościoła po dokonaniu apostazji, dlatego też poniżej zostanie opisana procedura powrotu do Kościoła.

Podstawą prawną w Polsce procedury powrotu do Kościoła jest uchwała KEP z 7 października 2015 r., dotycząca wydania Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła. Zgodnie z p. 16 dekretu osoba chcąca powrócić do Kościoła musi zgłosić się do proboszcza i złożyć pisemną prośbę, która ma zawierać dane personalne, dane dotyczące daty i parafii chrztu, dane dotyczące daty i miejsca, którym zostało złożone oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła, krótką informację na temat motywów i okoliczności wystąpienia z Kościoła oraz pragnienie powrotu do Kościoła.

Następnie proboszcz jeśli uzna, że osoba zwracająca się z prośbą powrotu do Kościoła jest już gotowa do powrotu do życia sakramentalnego zwraca się w jej imieniu do ordynariusza miejsca przebywania apostaty, którym najczęściej jest biskup diecezjalny. W przypadku wydania decyzji pozytywnej następuje uwolnienie z kary ekskomuniki i powrót do pełnej wspólnoty z Kościołem.

Podsumowując należy zauważyć, że obecna procedura powrotu do Kościoła nie jest skomplikowana. Sprowadza się właściwie do złożenia pisemnej prośby o pragnieniu powrotu u proboszcza.

Jaki jest właściwy sąd w sprawach o nieważność małżeństwa żołnierzy?

WojskoW Kościele katolickim żołnierze podlegają pod Ordynariat Polowy. Jest to zrównana prawnie z diecezją struktura Kościoła, na której czele stoi Biskup Polowy. Funkcjonowanie ordynariatów wojskowych zostało uregulowane przez konstytucję apostolską Spirituali Militum Curae.
Zgodnie z p. I.3 statutu, do Ordynariatu Polowego należą katolicy:

  1. żołnierze zawodowi, ich współmałżonkowie, dzieci, także pełnoletnie, o ile mieszkają w domu rodziców oraz rodzice i krewni zamieszkujący razem z nimi;
  2. żołnierze w czynnej służbie wojskowej (niezawodowi), w czasie pełnienia tej służby;
  3. pracownicy cywilni, zatrudnieni na stałe w jednostkach (instytucjach) wojskowych oraz w domach prywatnych osób pełniących zawodową służbę wojskową;
  4. uczniowie szkół wojskowych;
  5. zatrudnieni lub przebywający w szpitalach wojskowych, w domach starców i w podobnych instytucjach wojskowych;
  6. członkowie instytutów zakonnych i wierni świeccy zatrudnieni na stałe przez Ordynariusza Polowego lub za jego zgodą.

Wymienione wyżej osoby stanu świeckiego również mogą napotkać tak duże problemy natury małżeńskiej, że będą chciały przeprowadzić proces o nieważność małżeństwa. Sądem właściwym dla osób wymienionych powyżej, zgodnie z p. 17 statutu Ordynariatu Polowego w Polsce jest Trybunał Metropolitalny w Warszawie, zaś sądem apelacyjnym Trybunał Metropolitalny w Gnieźnie. Dlatego też skargę powodową zaskarżającą nieważne małżeństwo trzeba będzie skierować do Sądu Metropolitalnego w Warszawie.

Mitis Iudex Dominus Iesus – czyli skrócony proces o nieważność małżeństwa

8 grudnia 2015 r. weszło w życie nowe prawo kanoniczne motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus dotyczące kanonicznych procesów o nieważność. Dokument wprowadza kilka nowych rzeczy do prawa kanonicznego. Przede wszystkim najważniejszą rzeczą jest skrócony proces o nieważność małżeństwa ( Processus Brevior ), który może potrwać jedynie 45 dni. Muszą jednak wystapić okoliczności kwalifikujące sprawę do szybszego procesu o nieważnośći, a istnienie przyczyny nieważności, musi być oczywiste.

Okoliczności te są wymienione w art. 14 Zasad proceduralnych w sprawach o stwierdzenie nieważności małżeństwa dołączonych do Mitis Iudex Dominus Iesus. Są nimi:

– brak wiary, który może prowadzić do symulacji konsensu lub błędu determinującego wolę

– krótki czas pożycia małżeńskiego

– aborcja dokonana dla uniknięcia zrodzenia potomstwa

– pozostawanie w relacji pozamałżeńskiej w czasie zawierania małżeństwa lub wkrótce po ślubie

– podstępne zatajenie bezpłodności, poważnej choroby zakaźnej, potomstwa z wcześniejszego związku lub pozbawienia wolności

– zawarcie małżeństwa z przyczyny całkowicie obcej życiu małżeńskiemu lub wynikające z nieoczekiwanej ciąży kobiety

– użycie przemocy fizycznej w celu wymuszenia konsensu

– choroba psychiczna potwierdzona dokumentacją medyczną

Należy pamiętać, że skierowanie sprawy do 45 dniowego procesu o nieważność nie zależy wyłącznie od wystąpienia wymienionych wyżej okoliczności, ale przede wszytkim od kodeksowej podstawy prawnej – tytułu nieważności np.: aborcja dokonana w celu uniknięcia potomstwa może być przesłanką do 45 dniowego procesu w sytuacji, kiedy zachodzi symulacja polegająca na wykluczeniu potomstwa. Wykluczenie potomstwa powoduje nieważność małżeństwa kanonicznego. Aborcja może być mocnym dowodem potwierdzającym, że właśnie takie wykluczenie miało miejsce. Jednakże dokonanie samej aborcji, kiedy nie zachodzą żadne podstawy prawne nieważności na pewno nie będzie powodowało skierowania sprawy do 45 dniowego procesu i być może nawet nieważności. Proces 45 dniowy, jest więc możliwy, ale podstawy prawne nieważności, oraz jej okoliczności muszą naprawdę nie budzić żadnych wątpliwości, że zachodzi nieważność.

Wyrok w takim procesie będzie podpisany przez Biskupa. Natomiast druga strona będzie musiała wyrazić zgodę na złożenie takiej skargi, chyba, że skarga będzie wniesiona przez oboje małżonków.

Kolejną ważną zmianą wprowadzoną przez Mitis Iudex Dominus Iesus jest też właściwość sądowa. Do tej pory z zasady właściwym trybunałem mógł być tylko sąd zawarcia małżeństwa lub sąd zamieszkania strony pozwanej. Natomiast zgodnie z nowym brzmieniem kan. 1672 właściwym sądem do zaskarżenia ważności małżeństwa będzie też trybunał miejsca zamieszkania strony powodowej – kan. 1672. W sprawach o nieważność małżeństwa, które nie są zarezerwowane Stolicy Apostolskiej, właściwe są: 1° trybunał miejsca, w którym małżeństwo zostało zawarte; 2° trybunał miejsca, w którym jedna ze stron lub obie strony mają stałe lub tymczasowe zamieszkanie; 3° trybunał miejsca, w którym faktycznie trzeba będzie zebrać większość dowodów.

Ostatnią zmianą, która zasługuje na szczególną uwagę jest zniesione II instancji z urzędu w przypadku nieważności. Do tej pory było tak, że kiedy zapadł wyrok za nieważnością akta sprawy były z urzędu kierowane do sądu apelacyjnego. Dopiero drugi wyrok za nieważnością powodował, że małżeństwo było uznawane przez Kościół za prawnie nieobowiązujące. Po zmianach wprowadzonych przez Mitis Iudex Dominus Iesus wystarczy już jedynie wyrok w I instancji. Jeśli w I instancji małżeństwo zostanie uznane ze nieważne, akta nie będą z urzędu przesyłane już do sądu II instancji, chyba, że któraś ze stron wniesie apelację. Podsumowując należy stwierdzić, że rezygnacja przez prawodawce w procesu z urzędu w II instancji na pewno sprawi, że postępowanie o stwierdzanie nieważności małżeństwa będą przebiegały szybciej.

Na koniec warto dodać, że zgodnie z Kan. 1677 § 1. strona może być w skróconym procesie reprezentowana przez adwokata.

 

Dominik Orzeł – wypowiedź dla TVN24

Prawnik Kancelarii Adwokackiej Adwokat Piotr Stączek, specjalizujący się w kanonicznych procesach małżeńskich, wypowiedział się w programie „Czarno na białym” w TVN 24 na temat przyczyn nieważności małżeństwa kanonicznego.

 

Sakramentalny rozwód – po synodzie w Watykanie poświęconym rodzinie. – czytaj cały artykuł opublikowany przez TVN24

Proces o nieważność małżeństwa rozpoczyna się od skargi

Prawnik z Kancelarii Adwokackiej Adwokat Piotr Stączek wypowiedział się dla Gazety Prawnej na temat tego jak wygląda proces o nieważność małżeństwa kanonicznego. „Proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa kanonicznego rozpoczyna się od wniesienia skargi powodowej do sądu biskupiego. Jeśli skarga zostanie przyjęta, następuje etap ustalenia formuły wątpliwości, czyli pytania o ważności małżeństwa”

czytaj cały artykuł:

Natalia Ryńska, Konkordatowy ślub nie oznacza ułatwień w razie rozpadu małżeństwa

Gazeta Prawna, 22 październik 2014